ကဏှ (Kanhajataka)
ကဏှ (Kanhajataka)
ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ်။ သူမဟာ အလွန် ဆိုးသွမ်းတယ်။ သူမဟာ အလွန် မာနကြီးတယ်။ သူမဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မခန့်။ သူမဟာ အလွန် အတ္တကြီးတယ်။
“ငါ့ထက် လှတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” ကဏှဟာ ကြေးမုံရှေ့မှာ ရပ်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် ချမ်းသာတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ရွှေ ငွေတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် အစွမ်းထက်တာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ကျွန်တွေကို အမိန့်ပေးရင်း ပြောတယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ ကဏှဟာ မြို့အပြင်ကို ထွက်တယ်။ မြို့အပြင်မှာ တရားကျင့်နေတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးကို တွေ့တယ်။ ရဟန်းဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။
“အို… ရဟန်း… မင်းက ဘာလဲ… မင်း ဘာလို့ ဒီလို ပင်ပန်းနေတာလဲ” ကဏှဟာ လှောင်ပြောင်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ကြည့်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ စိတ်မဆိုးတဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိဘူး။
“အမောင်… ငါဟာ တရားကျင့်နေတာ။ ငါဟာ သစ္စာတရားကို ရှာဖွေနေတာ” ရဟန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေ။
“ဟားဟား… တရားကျင့်တာ… မင်းက ဘာရမှာလဲ… မင်းက ဆင်းရဲတယ်။ မင်းက မလှဘူး။ မင်းက အစွမ်းမထက်ဘူး” ကဏှဟာ ရယ်တယ်။
“အမောင်… ငါဟာ မင်းကို မစော်ကားဘူး။ ငါဟာ မင်းကို အကြံဉာဏ်ပေးမယ်။ မင်းဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်” ရဟန်းက ပြောတယ်။
“ဪ… အတ္တ… မေတ္တာ… ငါ မသိဘူး” ကဏှဟာ ခေါင်းခါတယ်။
“မင်းဟာ မသိရင် ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့” ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖိတ်ခေါ်တယ်။
ကဏှဟာ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ သူဟာ ရဟန်းကို လိုက်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို တရားစခန်းကို ခေါ်သွားတယ်။ တရားစခန်းမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ စားတယ်။ အတူတူ နေတယ်။ အတူတူ တရားကျင့်တယ်။
ကဏှဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝကို မြင်တော့ အံ့ဩတယ်။ သူဟာ သူရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။
“ငါ… ငါ ဘာလို့ ဒီလို မနေနိုင်ရတာလဲ” ကဏှဟာ စဉ်းစားတယ်။
သူဟာ ရဟန်းကို မေးတယ်။
“အရှင်ဘုရား… သူတို့က ဘာလို့ ဒီလို ပျော်ရွှင်နေတာလဲ”
“သူတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေတယ်။ သူတို့ဟာ အချင်းချင်း ကူညီတယ်။ သူတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်” ရဟန်းက ရှင်းပြတယ်။
ကဏှဟာ နားလည်သွားတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်။
“အရှင်ဘုရား… ကျွန်တော်မျိုး… ကျွန်တော်မျိုး အတ္တကို စွန့်လွှတ်ချင်တယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မေတ္တာကို ရှာဖွေချင်” ကဏှဟာ ငိုတယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖက်တယ်။
“ကောင်းပြီ… ကဏှ… မင်းဟာ အလွန် ကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းဟာ တရားကို နားလည်တယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ”
ကဏှဟာ တရားစခန်းမှာ နေတယ်။ သူဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ။ သူဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်။ သူဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်တယ်။
အချိန်တွေ ကြာလာတယ်။ ကဏှဟာ အလွန် တရားထူး မြတ်တယ်။ သူဟာ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ်။
ကဏှရဲ့ ပုံပြင်ဟာ ငါတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးတဲ့ သင်ခန်းစာတွေ ပေးတယ်။ ငါတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်။ ငါတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်ရမယ်။
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ ပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
2Ekanipātaသုဝဏ္ဏသာမ (Suvannasama Jataka)
သုဝဏ္ဏသာမ (Suvannasama Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက ကမ္ဗောဇတိုင်းမှာ သုဝဏ္ဏသာမ လို့ ခေါ်တဲ့ ပုဏ္ဏားလောင်းလျ...
💡 မိဘကျေးဇူးကို သိပြီး ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေသည်။
439Dasakanipātaမဟာဥဒေါင်းဇာတ်တော်
ဘုရားလောင်း ဥဒေါင်းအဖြစ် ရှေးအခါက အရှေ့တိုင်းရှိ သစ်ပင်များ ထူထပ်သော တောကြီးတစ်တောတွင်၊ သစ်ပင်ပန်းမ...
💡 စေတနာထက် မြတ်သောတရား မရှိ။ အလွန်တရာ ချစ်ခြင်း၊ သနားကရုဏာ၊ စာနာမှု၊ အနစ်နာခံမှုတို့သည် လူသားတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရသောအခါ သူတို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက်ရန် အသင့်ရှိနေခြင်းသည် အလွန်အမင်း လေးစားဖွယ်ရာ ကောင်းသည်။
188Dukanipātaဒီဃဝါလ ဇာတ်တော်
ဒီဃဝါလ ဇာတ်တော် (၁၈၈) ပထမအကြိမ်။ “အရှင်ဘုရား... အရှင်ဘုရား... အရှင်ဘုရား...” ဆရာတော်ကြီး၏ အိပ်ခန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
55Ekanipātaသီင်္ခလဇာတ်တော်
မာနစွန့်တော်မူသော ပညာရှိအထင်ကရ မဂဓတိုင်းကြီးတွင်၊ အလွန်ရှေးနှစ်ကာလက၊ တရားမင်းများအုပ်စိုးခဲ့သော မင်း...
💡 မိဘကို ပြုစုခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်သော ကုသိုလ် ကောင်းမှု ဖြစ်သည်။ မိဘကို ပြုစုသူသည် အလွန်ပင် ချမ်းသာသုခကို ရရှိသည်။
242Dukanipātaကျီးကန်း နှင့် မင်းသား
ကျီးကန်း နှင့် မင်းသားရှေးရှေးတုန်းက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်နေသည့် ကာလတွင် ပဒေသရာဇ်မင်းတစ်ပါးသည် နန်...
💡 မိမိ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
11Ekanipātaနဂါးအဂတိဇာတ်
နဂါးအဂတိဇာတ် နဂါးအဂတိဇာတ် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂါးမင်းတစ်ပါးအဖြစ် ပရိသတ်အပေါင...
💡 အဂတိတရား ၅ ပါးကို မပြုကျင့်ခြင်းသည် တရားမျှတသော လူ့ဘောင်ကို တည်ဆောက်ရာ၌ အလွန်အရေးကြီးသည်။ အဂတိတရား ၅ ပါးဟူသည် - လောဘ (ရမ္မက်)၊ ဒေါသ (အမျက်)၊ မောဟ (အမိုက်)၊ ဘီရု (ကြောက်)၊ နှင့် ဒိဋ္ဌိ (အယူ) တို့ ဖြစ်သည်။ ဤအဂတိတရား ၅ ပါးကို စွန့်လွှတ်နိုင်မှသာ တရားမျှတသော စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —